-|- ناطیش هشوگ رگج -|-
چقدر درد داشتم
این همه درد یهویی یکجا چجوری داخل من جا شده...
مغزم رو تعطیل میکنم قبل از اینکه منفجر بشه
غرق آرامش از بالای برج خودم رو پرت میکنم
به زمین که میخورم از خواب میپرم
تازه ساعت دقیق 21:00
بعد از این همه سال چرا این دردا تمومی نداره...
* نفر اول داوطلب میشدم اگر میشد مغز رو ریبوت کرد.
* کاش این بار روانپزشک مثل امامزاده جواب بده.
برچسب:
نویسنده: پندار موسوی